Jij bent...

  • een hartelijke vrouw; enthousiast en energiek.
  • een harde werker met een groot gevoel voor verantwoordelijkheid
  • Je zet je altijd voor meer dan honderd procent in.
  • Je neigt wel een beetje naar perfectionisme, want ja, ‘als je iets doet moet je het goed doen, toch?’
  • Daarnaast bent je flexibel, want ‘Grenzen? Die zijn er om te verleggen!’
  • Hoewel je graag ‘onder de mensen’ bent, heb je ook tijd nodig voor jezelf, al schiet dat er nog weleens bij in. Regelmatig hoor jij jezelf zoiets zeggen als: "Dat doe ik wel even, kleine moeite!" - "Zal ik dat even voor je doen? Zo gebeurd!" of "Laat maar, dat regel ik wel!"

Maar de laatste tijd...

  • loop je steeds meer achter de feiten aan en kom je niet meer toe aan je eigen dingen.
  • heb je steeds vaker het gevoel dat je anders bent dan anderen; dat je er niet bij hoort, niet echt. Daardoor heb je het gevoel dat je je elke keer weer moet bewijzen; stiekem is dat ook een van de redenen waarom je steeds keihard aan het werk bent
  • merk je dat je constant ‘AAN’ staat, maar dat je soms ook dingen doet, die je eigenlijk helemaal niet wilt!
  • merk je dat je energie opraakt en daarmee je ‘lontje’ steeds iets korter wordt.
    Hoewel je af en toe wel van de daken zou willen schreeuwen: “Hou op, laat me nou eens gewoon met rust!” durf je je hierover eigenlijk niet eens na te denken, want ja, “wat zullen ze dan wel niet van mij denken?” Dus slik je al je frustraties door, ook al lijk je er soms bijna in te stikken, en lacht nog maar eens vriendelijk.
  • Eigenlijk zou je het allerliefst gewoon even met niemand te maken willen hebben. ’s Nachts lig je wakker; je voelt je eenzaam en alleen. In je hoofd malen de gedachten en je vraagt jezelf af: “Wat moet ik nou! Ik wil dit niet meer!” Het enige wat jij wilt is rust; gewoon lekker kunnen leven en werken. Is dat nou zoveel gevraagd?

Hoe ga je nu verder?

  • Ga jij jezelf een burn-out in helpen door steeds maar weer mee te gaan in het plan van een ander?
  • Nog harder werken misschien?
  • Zit je straks opgebrand en uitgeblust op de bank voor je uit te kijken?
  • En je relatie? Laat je die op de klippen lopen, omdat je geen puf meer hebt om er ook maar enige energie in te steken?
Of …
  • ben jij er helemaal klaar mee om altijd hard je best te doen en zogezegd het 'vuur uit je sloffen te lopen'?
  • Durf je aan jezelf toe te geven dat jij op deze manier jezelf heel erg in de steek laat?
  • Ben jij er nu dan klaar voor om jezelf te zien?
Aan jou de keuze!

Waardering

Het is een heel proces om ten eerste al aan jezelf toe te durven geven  (en dus jezelf te zien!) dat je wel wat ondersteuning kan gebruiken en ten tweede ook daadwerkelijk de stap te nemen.

Daar mag je best trots op zijn!

Hands on’…. zo zou ik de begeleiding/coaching van Anita willen noemen. Wat ik daarmee bedoel is dat Anita echt kijkt naar de situatie, behoeften en mogelijkheden. Situatie: Op het moment dat ik eens ‘vast zat’ , sprong ze op om onverwacht naar het strand te gaan. Even uit het moment halen…..lopen, praten, oefening en frisse neus halen. Ik noemde dat later de zgn Cesar Millan- methode :)

NBR

44 jaar

Zeker heb ik iets aan de coaching gehad en weet je te vinden wanneer dat nodig mocht zijn. Ik lees je rapportage en verslag nog regelmatig door, dank daarvoor.

Anoniem

Anita begeleidde me met een visualisatie-oefening, met uitnodigende materialen en uitdaging, rust, ruimte, respect en humor. Daardoor kwam ik zelf 'uit de verf'.

Anoniem